About

A space in between — where something can still become something else.

I make films, write, photograph, teach, advise, mediate and sometimes sing. These different ways of working grow from the same persistent curiosity: how do we perceive the world, and how can we navigate through structures without losing ourselves? I have never been very interested in staying inside one frame.

I am an Iranian-Dutch filmmaker and artist and have worked with moving image for more than twenty-five years — as a director, camera operator, editor, writer, script adviser and educator. Over time, film has become part of a wider field that includes writing, photography, sound, education and encounters with others.

I am drawn to what happens in between: silence and speech, belonging and estrangement, memory and invention, intimacy and distance, confinement and freedom. Identity and self-definition, women’s lives, migration, family, power and vulnerability recur throughout my work, alongside ordinary objects, gestures, spaces and rituals.

I am interested in what we carry without speaking about it, and in what becomes visible when we find a form through which to express ourselves. Paying attention is an act of love. Yet there are places within us that remain in shadow — things we choose not to express, cannot express, or do not yet know are there.

Moving between self-censorship and authenticity asks for patience, courage, experience and care. When that movement is accompanied by the playfulness and curiosity of a child, unexpected worlds can open. That is where I want to be — in my work and in the way I live.

I was born in Iran and came to the Netherlands as a teenager, after a period of living in Turkey. That history shapes the perspective I carry, but I resist being defined by a single origin or identity. I am more interested in the continuous act of becoming: adapting, resisting, changing and connecting while remaining open to who we might still become.

Alongside making my own work, I teach film to children and young people, collaborate with makers and communities, advise artistic and cultural projects and contribute to film culture in the North of the Netherlands. Teaching, advising and mediation are not separate from making. They grow from the same question: what becomes possible when different perspectives meet?

I am fascinated by play, attention, complexity, mysticism, systems and the invisible connections between seemingly unrelated things. I rarely look for definitive answers. I would rather create the conditions in which an image, a gesture, a thought or a sentence can remain unresolved long enough for something unexpected to emerge.

Ik maak films, schrijf, fotografeer, geef les, adviseer, bemiddel en zing soms. Deze verschillende manieren van werken komen voort uit dezelfde hardnekkige nieuwsgierigheid: hoe nemen we de wereld waar, en hoe bewegen we door structuren zonder onszelf daarin kwijt te raken? Ik ben nooit erg geïnteresseerd geweest in het binnen één kader blijven.

Ik ben een Iraans-Nederlandse filmmaker en kunstenaar en werk al meer dan vijfentwintig jaar met bewegend beeld — als regisseur, cameraoperator, editor, schrijver, scriptadviseur en docent. Gaandeweg is film onderdeel geworden van een breder werkveld waarin ook schrijven, fotografie, geluid, onderwijs en ontmoetingen met anderen een plek hebben.

Ik voel me aangetrokken tot wat zich ertussenin afspeelt: tussen stilte en spreken, ergens bij horen en vervreemding, herinnering en verbeelding, intimiteit en afstand, begrenzing en vrijheid. Identiteit en zelfdefinitie, het leven van vrouwen, migratie, familie, macht en kwetsbaarheid keren steeds terug in mijn werk, naast alledaagse objecten, gebaren, ruimtes en rituelen.

Ik ben geïnteresseerd in wat we met ons meedragen zonder erover te spreken, en in wat zichtbaar wordt wanneer we een vorm vinden om onszelf uit te drukken. Aandacht geven is een daad van liefde. Toch zijn er plekken in ons die in de schaduw blijven — dingen die we niet willen uitspreken, niet kunnen uitspreken, of waarvan we nog niet weten dat ze er zijn.

Bewegen tussen zelfcensuur en authenticiteit vraagt om geduld, moed, ervaring en zorgvuldigheid. Wanneer die beweging samengaat met de speelsheid en nieuwsgierigheid van een kind, kunnen onverwachte werelden opengaan. Daar wil ik zijn — in mijn werk en in de manier waarop ik leef.

Ik ben geboren in Iran en kwam als tiener naar Nederland, na een periode in Turkije te hebben gewoond. Die geschiedenis vormt de blik die ik meedraag, maar ik verzet me tegen het idee dat één afkomst of identiteit mij zou kunnen definiëren. Ik ben meer geïnteresseerd in het voortdurende proces van worden: ons aanpassen, weerstand bieden, veranderen en ons verbinden, terwijl we open blijven voor wie we nog zouden kunnen worden.

Naast mijn eigen werk geef ik filmles aan kinderen en jongeren, werk ik samen met makers en gemeenschappen, adviseer ik artistieke en culturele projecten en draag ik bij aan de filmcultuur in Noord-Nederland. Lesgeven, adviseren en bemiddelen staan voor mij niet los van het maken. Ze komen voort uit dezelfde vraag: wat wordt mogelijk wanneer verschillende perspectieven elkaar ontmoeten?

Ik ben gefascineerd door spel, aandacht, complexiteit, mystiek, systemen en de onzichtbare verbindingen tussen dingen die op het eerste gezicht niets met elkaar te maken lijken te hebben. Ik zoek zelden naar definitieve antwoorden. Liever schep ik de voorwaarden waarin een beeld, een gebaar, een gedachte of een zin lang genoeg onbeslist kan blijven om ruimte te maken voor iets onverwachts.

فیلم می‌سازم، می‌نویسم، عکاسی می‌کنم، درس می‌دهم، مشاوره می‌دهم، میانجی‌گری می‌کنم و گاهی هم می‌خوانم. این شیوه‌های متفاوتِ کار از یک کنجکاوی مداوم سرچشمه می‌گیرند: جهان را چگونه درک می‌کنیم، و چگونه می‌توانیم درون ساختارها حرکت کنیم بی‌آنکه خودمان را در آن‌ها گم کنیم؟ هیچ‌وقت علاقه‌ی زیادی به ماندن در یک قاب نداشته‌ام.

من فیلمساز و هنرمندی ایرانی-هلندی هستم و بیش از بیست‌وپنج سال است با تصویر متحرک کار می‌کنم — به‌عنوان کارگردان، فیلمبردار، تدوینگر، نویسنده، مشاور فیلمنامه و مدرس. با گذشت زمان، فیلم برای من بخشی از میدان گسترده‌تری شده است که نوشتن، عکاسی، صدا، آموزش و مواجهه با دیگران را نیز در بر می‌گیرد.

آنچه مرا جذب می‌کند اتفاقی است که در فاصله‌ی میان رخ می‌دهد: میان سکوت و سخن، تعلق و بیگانگی، خاطره و خیال، صمیمیت و فاصله، محدودیت و آزادی. هویت و تعریفِ خویشتن، زندگی زنان، مهاجرت، خانواده، قدرت و آسیب‌پذیری بارها در کار من بازمی‌گردند؛ در کنار اشیای روزمره، حرکت‌ها، فضاها و آیین‌ها.

به آنچه بی‌آنکه درباره‌اش حرف بزنیم با خود حمل می‌کنیم علاقه‌مندم، و به آنچه زمانی آشکار می‌شود که راهی برای بیان خود پیدا می‌کنیم. توجه کردن، عملی از سرِ عشق است. با این حال، درون ما جاهایی هست که در سایه می‌مانند — چیزهایی که انتخاب می‌کنیم بیان نکنیم، نمی‌توانیم بیان کنیم، یا هنوز حتی نمی‌دانیم وجود دارند.

حرکت میان خودسانسوری و اصالت به صبر، شجاعت، تجربه و مراقبت نیاز دارد. وقتی این حرکت با بازیگوشی و کنجکاوی یک کودک همراه شود، جهان‌های پیش‌بینی‌نشده‌ای می‌توانند گشوده شوند. همان‌جاست که می‌خواهم باشم — هم در کارم و هم در شیوه‌ی زیستنم.

در ایران به دنیا آمدم و در نوجوانی، پس از مدتی زندگی در ترکیه، به هلند آمدم. این تاریخ بخشی از نگاهی است که با خود حمل می‌کنم، اما در برابر تعریف شدن با یک خاستگاه یا هویت واحد مقاومت می‌کنم. آنچه بیشتر برایم اهمیت دارد فرایند پیوسته‌ی شدن است: سازگار شدن، مقاومت کردن، تغییر کردن و پیوند ساختن، در حالی که همچنان به آنچه هنوز می‌توانیم بشویم گشوده می‌مانیم.

در کنار ساختن آثار خودم، به کودکان و نوجوانان فیلم آموزش می‌دهم، با هنرمندان و گروه‌های مختلف همکاری می‌کنم، پروژه‌های هنری و فرهنگی را ارزیابی و مشاوره می‌کنم و در رشد فرهنگ فیلم در شمال هلند نقش دارم. آموزش، مشاوره و میانجی‌گری برای من از عملِ ساختن جدا نیستند. همه‌ی آن‌ها از یک پرسش مشترک می‌آیند: وقتی نگاه‌های متفاوت با هم روبه‌رو می‌شوند، چه چیزهایی ممکن می‌شود؟

شیفته‌ی بازی، توجه، پیچیدگی، عرفان، سیستم‌ها و پیوندهای نامرئی میان چیزهایی هستم که در ظاهر بی‌ارتباط به نظر می‌رسند. به‌ندرت در پی پاسخ‌های قطعی‌ام. ترجیح می‌دهم شرایطی ایجاد کنم که در آن یک تصویر، یک حرکت، یک فکر یا یک جمله بتواند آن‌قدر حل‌نشده باقی بماند تا چیزی پیش‌بینی‌نشده امکان ظهور پیدا کند.